Σε ζεστό κλίμα, με τα σημεία στίξης του Δίστιγμου, βιβλίου και παιχνιδιού, να ενώνουν παιδιά και γονείς,

πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου – παιχνιδιού «το Δίστιγμο»,

στην κατάμεστη αίθουσα του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Βαλτερού, το σημερινό πρωινό του Σαββάτου.

Την παρουσίαση χαιρέτησε ο Πατέρας Αλέξιος, ενώ τον συντονισμό είχε ο Χρ.Κρυστάλλης.

Η Δ/ντρια της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Π.Ε.Σερρών, κα Ευαγγελία Τανταλάκη,  απηύθυνε, επίσης, εγκάρδιο χαιρετισμό. 

Στην εκδήλωση συμμετείχαν  με ομιλία οι:

Αικατερίνη  Δούρα (επόπτρια δημόσιας υγείας): «Μιλάμε πολλές γλώσσες κι έχουμε ρίζες διαφορετικές…»

    Εύη Μπέτζελου (ψυχολόγος): «Το βιβλίο αποτελεί τη θαυμαστή δύναμη που ενισχύει την ικανότητα της ύπαρξης».

Αποσπάσματα από «το Δίστιγμο» αναγνώστηκαν από την μαθήτρια, Εβελίνα Ανθουλάκη

(τα εισαγωγικά, η παύλα διαλόγου και η άνω κάτω τελεία).

Τέλος, η Φωτεινή Τσουκνίδα – Ανθουλάκη παρουσίασε το βιβλίο και το παιχνίδι, με διαδραστικό – βιωματικό τρόπο,

δείγμα του οποίου αποτυπώνεται στην περιγραφή που ακολουθεί.

Έκλεισε, ανοίγοντας παράθυρο στα μακροβούτια των σημείων στίξης ως «Αντίστιξη» Σχέσεων.

 

 

 

 

 «Τα σημεία στίξης κινούν για ταξίδι στο νόημα της ζωής;

Συνδέονται  με αξίες, σκέψεις,  στάσεις και συμπεριφορές;

Κάθε σημείο στίξης, δημιουργεί και διατηρεί την αυτοτέλειά του;

Tαυτόχρονα καλείται στο σχετίζεσθαι ν’αλλοιωθεί; Και να εμπλουτιστεί;

Eίναι η αντίστιξη η πυξίδα τούτου του ταξιδιού;

Έχει φως και πλούτο το ταξίδι αυτό; »

 

Μήπως θέλει «Το Δίστιγμο» να μας πει και να παίξει μαζί μας κάτι διαφορετικό; 

 

Ξεκινά το ταξίδι του «Δίστιγμου», βιβλίου και παιχνιδιού,  το Σάββατο 6 Απριλίου, και ώρα 10:00 π.μ. στην αίθουσα του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας Βαλτερού Σερρών.

 

Στην παρουσίαση πολύτιμη η παρουσία και συμβολή της Ευδοξίας Μπέντζελου (ψυχολόγου ) και της Αικατερίνης Δούρα (επόπτριας δημόσιας υγείας) αλλά κυρίως των παιδιών με την ενεργό συμμετοχή τους!

 

           

 

Το πέταγμα του χαρταετού, Σύμβολο της πορεία μας προς το γίγνεσθαι του προσώπου!

«Η ζωή, στα καλύτερά της, λέει ο Carl Rogers, είναι μια ρέουσα, μεταβαλλόμενη διαδικασία, στην οποία τίποτα δεν παραμένει στατικό. Είμαι στα καλύτερά μου, όταν μπορώ να αφήσω την εμπειρία μου να με μεταφέρει προς μια κατεύθυνση που μοιάζει να οδηγεί μπροστά, προς στόχους που μόνο αμυδρά διαισθάνομαι. Ανάλογα με την εκάστοτε κατανόηση και ερμηνεία της εμπειρίας μου, αλλάζω και τη ζωή μου. Πρόκειται για μια πορεία που πάντα εντάσσεται στη διαδικασία του γίγνεσθαι. Το ευ ζην είναι μια διαδικασία, όχι μια κατάσταση ύπαρξης. Είναι κατεύθυνση, όχι προορισμός».

Πρόκειται για μια ατέρμονη, προσωπική δυναμική, εξελικτική, σταυροαναστάσιμη διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από πτώσεις, παλινδρομήσεις, οπισθοχωρήσεις, κρίσεις, προσκολλήσεις, στροφές, μεταστροφές, επιστροφές. Όπως ακριβώς στο πέταγμα του χαρταετού, θα χρειαστούν τα ζύγια, η ουρά, ο σπάγκος, οι κατάλληλοι χειρισμοί με διάκριση κάθε φορά, η κεφαλή του χαρταετού, ο άνεμος…πάνω από όλα όμως η επιθυμία, η δέσμευση της επιθυμίας ανύψωσης, με τόλμη και ταπείνωση, με υπακοή και ρίσκο ταυτόχρονα…

Είναι να θέλεις να είσαι, να αισθάνεσαι και να ζεις σαν χαρταετός..να γίνεσαι χαρταετός για τον άνεμο και άνεμος για τον χαρταετό ακόμα και όταν ουρανός δεν υπάρχει…δεν θα ορίζουν οι συνθήκες, το πώς, το που, το γιατί.., η ανύψωση είναι εν τέλει απροϋπόθετη, όπως η αγάπη είναι απροϋπόθετη, καθώς η επιθυμία είναι λεύτερη από διασφαλίσεις και εγγυήσεις, όπως και η αγάπη είναι άχρονη και υπερβατική… Επειδή έχει έναν ευρύτερο σκοπό που είναι έμφυτος και εγγενής. …….Εκεί είναι που επανασυνδέεται με την Πηγή της ζωής……