Το Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο Παιδιού και Οικογένειας με «Ρίζες και Φτερά» υποδέχεται την νέα χρονιά αναγγέλλοντας την έναρξη νέων βιωματικών  ομάδων (διάρκειας οκτώ (8) συναντήσεων)/έκαστη. Συγκεκριμένα:

 

  • Ομάδα Υπεράσπισης της Συντροφικότητας (για νέα ζευγάρια)
  • Ομάδα Συμπόρευσης στο Μονοπάτι της Τρυφερότητας του Ναι και του Όχι ( για γονείς)
  • Ομάδα Εναγκαλισμού του Νέου Γόνου ως Πηγή Επανανοηματοδότησης του Συμβολαίου Συνύπαρξης και Συντροφικού Εμπλουτισμού (για εγγύους και τους συζύγους τους)
  • Ομάδα Παραχώρησης Χώρου Αυθεντικής Έκφρασης του Διαφορετικού (για εκπαιδευτικούς)
  • Ομάδα Ανάδειξης της Συνεργασίας άρα της αποδοτικότητας στον εργασιακό χώρο (για εργαζόμενους σε επιχειρήσεις)
  • Ομάδα Διατροφικών Διαδρομών (για διατροφικές διαταραχές)
  • Ομάδα Συγχωρητικότητας Εαυτού και Σημαντικού Άλλου (για άτομα με συναισθηματικές διαταραχές)
  • Ομάδα Αξιοποίησης της Υπευθυνότητας ως Ευχαριστιακή Πυξίδα Ανάδειξης της Δημιουργικότητας (για αγχώδεις διαταραχές)

 

     Για περισσότερες πληροφορίες:

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια: Φωτεινή Τσουκνίδα – Ανθουλάκη

      Τηλ.επικοινωνίας: 6936639831

 

«Ποια/ποιος νόμιζα ότι ήμουν; Και ποια/ποιος νομίζαν οι άλλοι πως ήμουν; Το συμπλήρωμα για να εμπνευστεί ο Ρέινολντς τα φορέματά του και ο Άντερσον την ταινία του; Ή για να βάλω  και τους δικούς μου όρους; Είμαι εδώ για να διεκδικώ για τον εαυτό μου ολοένα και περισσότερο ζωτικό χώρο. Είμαι εδώ για να κάνω το απρόβλεπτο. Είμαι εδώ για να κάνω το απρόβλεπτο όχι μόνο για να κατακτήσω ένα στάτους, μια ασφάλεια, ένα ρόλο επίσημο. Είμαι εδώ για να συνεχίσω να ζητώ χώρο για τα θέλω μου. Θέλω να είμαι δίπλα σε εμένα για να είμαι δίπλα και σε εσένα!»

H ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ – ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
συναντά την «Τέχνη»…της Ζωής!

8 + 1 Βιωματικές Συναντήσεις με τίτλο:

«Γυρίζοντας σε Ταινία το Νόημα της Ύπαρξής Μας»

 

3Η Συνάντηση στο πλαίσιο της

«Παγκόσμιας Hμέρας Ατόμων με Αναπηρία»

Τετάρτη 18-11-2019

ώρα: 19:00 – 21:00μ.μ.

Τίτλος Ταινίας:

«Η Μουσική της Σιωπής»

 

Σαν Αόρατη Κλωστή ο άνδρας....

που απομακρύνεται από την τρυφερότητα της κοντινότητας,

από την δυναμική της αποδοχής της αδυναμίας του, 

με  παρουσία μητρικής φιγούρας ως πέπλο απουσίας του αυθεντικού προσώπου της συντροφικότητας.

Αόρατη κλωστή που δεν ανυψώνει....δε φροντίζει....δε ζεσταίνει.....δεν πλαταίνει.....

Ποιά βελούδινη πλέξη θα έρθει να επενδύσει τα μύχια της ψυχής του με σύνδεση, ενότητα, φως και χρώμα;